مثل تكبير ركوع وسجود وبحول الله وقوته ونحو انها را جايز است مأموم انها را بگويد ( مسألة 16 ) اگر امام نشستن بعد از سجده دويم از ركعت أول وسيم را واجب نداند وبجا نياورد بر مأموم كه بموجب تقليد يا اجتهاد خود آن را واجب مىداند يا باحتياط وجوبي ترك آن را جايز نمىداند جايز نيست آن را ترك كند وهم چنين اگر امام در ركعت سيم وچهارم تسبيحات را بيش از يك مرتبه واجب نمىداند ويك مرتبه مىگويد ومأموم سه مرتبه لازم مىداند بايد سه مرتبه بگويد وهم چنين آنچه نظير ان است ( مسألة 17 ) اگر مأموم سهوا بركوع رود وبه بيند كه امام مشغول قنوت است در ركعتي كه قنوت ندارد واجب است بر مأموم كه از ركوع برخيزد ولكن بايستد وقنوت نخواند وهم چنين اگر سهوا پيش از امام بايستد وبه بيند امام نشسته ودر غير محل تشهد مىخواند بايد متابعت كند بنشيند ولكن با أو تشهد نخواند وهم چنين در نظاير ان ( مسألة 18 ) امام تحمل نمىكند از مأموم هيچ چيز از افعال نماز را غير قرائت حمد وسوره در ركعت أول ودويم در صورتيكه در اندو ركعت داخل جماعت شده باشد بخلاف ركعت سيم وچهارم كه بر مأموم واجب است حمد يا تسبيحات أربعة بخواند هر چند امام در اندو ركعت قرائت بخواند ومأموم قرائت أو را بشنود وهر گاه مأموم ركعت أول ودويم امام را درك نكند بلكه اقتداء كند در ركعت سيم يا چهارم امام بايد حمد وسوره را قرائت كند زيرا كه انها ركعت أول ودويم أو است واگر امام مهلت ندهد كه حمد وسوره هر دو را در ان بخواند اكتفا كند بحمد تنها وسوره را ترك كند وبا امام بركوع رود واگر امام فرصت ندهد وپيش از تمام شدن حمد أو بركوع رود أحوط ان است كه حمد را تمام كند وبعد از ان بركوع رود ودر سجده بامام برسد يا انكه قصد انفراد كند هر چند جايز است كه حمد را قطع كند وبا امام بركوع رود ولكن در اين صورت ترك نكند احتياط باعاده نماز را ( مسألة 19 ) اگر امام را در ركعت دويم درك كند قرائت حمد وسوره از مأموم در ان ركعت ساقط است ودر قنوت وتشهد متابعت امام كند ودر حال تشهد أحوط ان است تجافى كند بانكه زانوها را از زمين بلند كند ودو كف دست را بر زمين گذارد وبر ان تكيه كند چنانچه أحوط آن است كه در انحال بدل تشهد سبحان الله بگويد هر چند أقوى جواز خواندن تشهد بلكه استحباب ان است ودر ركعت سيم امام كه دويم مأموم است مأموم بايد حمد وسوره بخواند وقنوت كه مستحب است بجا أورد در صورتيكه امام أو را مهلت